RRC2-Bassets2 (27-50)

9 januari 2011

Na een gedwongen stop van weken dankzij het weer mochten we weer de wei in.De wedstrijd begon niet zoals gewoonlijk op zondagochtend, maar op donderdag 6 januari ’s avonds. Er waren de laatste tijd weinig mensen op de training en nog steeds is het motto “Wie traint, speelt”. Aangezien er weinig mensen op de training waren de afgelopen tijd, moest het eerste versterkt worden met jongens die normaal in het 2e spelen. Zelf was er 1 spelers bij die alleen maar een paar trainingen achter de rug had. Dat betekent voor mij mensen bellen. Nu zijn er mensen die mij daar heel veel mee helpen, zoals Erika en Evert. Die klimmen dan in de telefoon en gaan dan aan de slag en mn Evert sms’t mij dan wanneer hij beet heeft. Dit keer hadden we weinig tot geen toezegging dus er werd wat ge-sms’t, zo vaak dat mijn vrouw dacht dat ik een verhouding had met Evert. Hoe kan het dan dat we toch maar net voor de kick off 14 spelers hadden????? Heren het heeft geen zin om te zeggen dat je komt (om van het gezeur af te zijn) en dan toch niet komen!!! Wees dan eerlijk en zeg dat je geen zin hebt en ons gewoon in de steek laat.

We begonnen tegen de koploper voortvarend. We zetten ze goed onderdruk en scoorden 2 maal. Ik dacht kat in het bakje. Het ging heel goed net als of we gewoon door getraind hadden. We vonden elkaar (soms letterlijk) blindelings. De tegenstander wist niet hoe ze het hadden, ze scoorde wel 1 keer maar dat kon ons niet deren want we hadden nog steeds de overhand. En wat belangrijk was: we #*$#@ niet tegen de scheidsrechter. Sommige van onze tegenstanders kenden niet zo goed de spelregels en dat gingen Wij ze wel even uitleggen (hoe het wel is of zal moeten zijn). Niet erg, natuurlijk ook sociaal maar omdat tijdens het spel te doen vind ik erg overdreven. Wij zijn dan niet meer met het spel bezig. Zo ook stopten wij met het spel omdat er een grensrechter zijn vlag op telde (die ook de spelregels niet goed kende) en de scheidsrechter terecht niet floot. De Bassets gingen wel door pakte de bal en scoorden. Het ging de hele tijd gelijk op. Dan stonden wij een beetje voor dan zij weer. Op een gegeven moment liepen ze uit tot 9 punten. Dat konden wij goed bijhouden, maar de laatste 10 minuten was het over. Grote Gijs en Evert moesten helaas geblesseerd het strijdtoneel verlaten en daar profiteerde onze tegenstander goed van. Uiteindelijk is het 27 – 50 geworden. Maar wij speelden als beesten met veel inzet.

Bedankt jongens.

Tot as zondag (wanneer je in het 2e speelt) 10 uur verzamelen in het clubhuis.

Michael Patrick