Rotterdamse Rugby Club
18jan/20Off

RRC Cubs uit naar Castricum

Posted by RRC

Na de positieve eind uitslag van verleden week tegen Haarlem werd opgewekt afgereisd naar RC Castricum. De weg was vrij en zonder noemenswaardige problemen onderweg werd relaxed door de meegereisde harde kern van de koffie in het clubhuis genoten. Gespreksonderwerpen onder het mom van "what happens in Castricum, stays in Castricum". Maar de stemming zat er goed in. 

Van achter het raam de warming up gevolgd. Was ook fijn. 

De wedstrijd begon, en jawel hoor, zonder enig signaal wat anders dan een juiste wedstrijd focus bij de kids deed vermoeden werd er binnen twee minuten een try door CAS gescoord. Wat is dat toch voor een start elke keer? Waarom staan er een groot aantal gewoonweg nog te slapen? Is dat de wedstrijd spanning? Mentaliteitskwestie? Heeft men angst? Hoe dan ook, voor zo langzamerhand iedereen langs de lijn gekmakend zo onderhand. 

Dan de wedstrijd. Fast forward..., RRC wist deze niet winnend over de streep te trekken. Donderdag nog leuke training gezien met charge / gelijk druk zetten en tijdens de wedstrijd werd dit vooral geroepen, de eerste twee meters werden dan ook vol enthousiasme aangezet en daarna als een langzaam leeglopend lachgasballonnetje door teveel in het team niet doorgezet. Net doen of je wat doet is het net niet namelijk. En dat was het vandaag allemaal, net niet. Net niet vangen en net niet tackelen en net niet scoren. Jammer want CAS was wel beter en oprechte felicitaties met deze overwinning maar met meer mentaliteit had het wel spannender kunnen zijn. 

Rugby is een teamsport dus is het aanspreken op individueel niveau lastig, maar als ik er vandaag 4 of 5 heb gezien die er wel voor gingen en wel goed speelden dan was dat het wel. En dat is gewoon veel en veel te weinig. Onderlinge ergernissen liggen dan ook op het veld op de loer en dat is niet meer richting de tegenstander om te zetten, schijnbaar. Wat mij verder opviel is dat de kids met commentaar op anderen vaak beter eerst naar zichzelf kunnen kijken. Het leek wel, los van de 4 of 5 positieve uitzonderingen, een complete off day. 

Het denken bij diverse spelers om zonder aanwezigheid op trainingen wel even gezellig mee te kunnen spelen op de zaterdagen geeft ook alleen maar verwijdering tussen de opbouw, de balhandling en de verdediging. Aanvallen willen ze dan weer wel. Balletje krijgen om daarna als een blind paard de drukte weer opzoeken kan ik denk ik ook nog wel. Een aantal frequent afwezigen op trainingen zakten daarom vandaag ook finaal door het ijs. 

Voor de rest nog iets leuks te melden? Nee, gewoon een dag om snel te vergeten. De wereld is niet vergaan en morgen komt ook de zon weer op. En ze kunnen het wel. Maar ik zou er best een aantal even een wordt wakker schop(je) onder de kont willen geven in de tussentijd. Maar dat schijnt niet te mogen. En alles wat niet mag trekt aan maar is niet altijd verstandig. Dus handen vol voor de technische staf de komende trainingen. Volgende wedstrijd pas over twee weken, dus laten we met zijn allen de tussenliggende periode positief gebruiken om te resetten. 

Uw ietwat strenge schrijvende rugby ouder(e).

13jan/20Off

RRC Turven Nieuwjaars Beach Event

Posted by RRC

Klik op de foto voor grotere versie

Op zaterdag 11 januari jl. hebben de Rotterdamse turven 2020 ingeluid met een heus Rotterdams Nieuwjaars Beach event. Een initiatief om het tweede helft van het seizoen feestelijk te starten en een mogelijkheid ook voor de turvenouders om elkaar beter te leren kennen.

Er werd binnen in een hal (Trixs) in Leidschendam gespeeld op 3 beachvelden. Er was goede koffie voor de ouders en broertjes en zusjes hoefden zich niet te vervelen. Er was namelijk ook een trampolinepark, waar gesprongen kon worden.

De groep RRC turven is enorm gegroeid dit seizoen. Voor de teammanager en trainers is het allemaal net bij te houden deze groeispurt. Gelukkig melden zich steeds meer vaders die graag willen helpen met de training. Top!

Er werd met 6 teams tegen elkaar gespeeld. Het plezier was groot! Er werden naast rugby ook diepe kuilen gegraven en zandkastelen gebouwd.

Dank weer voor het geduld van de trainers. Het was een leuke ochtend. Hopelijk is er een nieuwe RRC Nieuwjaars traditie geboren!

De turven teammanager

13jan/20Off

RRC Cubs – RC Haarlem (22 – 17)

Posted by RRC

De eerste wedstrijd na de onderbreking met de feestdagen is altijd spannend. Heeft iedereen de rust goed verwerkt, zijn er kids met blessures, zijn er weer wat hersteld, dat zijn vragen die dan tot het moment van de officiële kick off leven. Behalve een paar afwezigen door blessures was iedereen gelukkig redelijk fris en fruitig aanwezig. Dus met voldoende spelers op het veld en langs de lijn (want het meerderheid eerste jaars Cubs team had door veld afkeuring geen wedstrijd) en werd er met positieve inborst begonnen. Na 5 minuten was de positieve sfeer langs de kant echter helaas al gewijzigd in een minder blije blik. Of de oliebollen nog dwars zaten of de kalkoen, geen idee, maar gelijk vanaf het begin binnen 5 minuten twee tries en een conversie tegen dat zou toch niet moeten kunnen. 

Het werd in ieder geval erg donker langs de kant, ook al omdat er vele supporters opeens hun bilpartij in het gezichtsveld van degene die achter of net voor het hekwerk stonden (of zaten) in de zichtlijn "duwden". Een soort van haasje over om maar niets van het spel te missen. Want na deze misstappen in het begin werd het spannender, harder en beter aan de kant van RRC. Analoog aan het verstrijken van de speeltijd, liep de hartslag en bloeddruk op.

Want de wedstrijd begon feitelijk na deze wake up call te ontbranden. RRC kwam langzaam maar beter in het eigen spel.  Iedereen nam verdedigend de verantwoording en vele mooie tackles gezien. Ook Haarlem liet zich niet onbetuigd. En gaf de boodschap dat ze echt gekomen waren voor de overwinning. Een waardig tegenstander met ook een enthousiaste supporters schare. 

De RRC Cubs hadden echter ondanks de slechte start, hetzelfde idee. De rug werd gerecht, de wedstrijd mentaliteit verhoogd en de sportieve hardheid werd opgevoerd. Gevolg, een inhaal race die begon met inmiddels drie tries en een conversie tegen, wat resulteerde in het feit dat na het dubbele eind signaal, want de ref van de dag (wederom dank Ab) gaf bij het verlopen van de reguliere speeltijd een penalty tegen RRC omdat in de dying seconds de bal door RRC rustig werd uitgelopen in plaats van gekicked. Het vermoeden was wel dat dit opzettelijk werd gedaan door de ref die er als toetje na het toetje een Albert Hitchcock achtig eind van wilde maken. Voor de oudere aanwezige harde kern welhaast een recept voor hartfalen. Want het was slechts met 1 try verschil dat de overwinning door RRC met bloed, zweet en tranen over de streep werd getrokken. Niet meer doen Ab, want de 112 stond al voorgeprogrammeerd. 

Eind goed al goed en iedereen blij, maar eerlijk is eerlijk, er ging nog wel teveel fout. Vanaf het begin er staan is een Rotterdamse ziekte die, weliswaar minder en minder, maar toch bij tijd en wijle nog de kop opsteekt, de passing kan vanuit beweging beter en het houden van de positie wordt weleens vergeten. 

Maar daar zijn de trainingen weer voor. Helaas vandaag wederom een aantal spelers op het veld gezien die ik bij geen enkele training had gezien. Een slechte zaak. Dus komt allen naar de trainingen. Gun jezelf het maken van vlieguren. Leer en ontwikkel. Niet alleen goed voor jezelf maar ook voor je teamgenoten die dit wel doen. 

Volgende week uit naar Castricum. Een moeilijke tegenstander. Maar kansloos is niemand mits de juiste mentaliteit en wil om te winnen aanwezig is. Nog 6 nachtjes slapen, 2 trainingen en een groot aantal kilometers. 

Castricum here we come. 

Uw inmiddels gekalmeerde schrijvende rugby ouder(e)

Foto’s Danielle: RRC Cubs - RC Haarlem

8dec/19Off

RRC Cubs, “the Thrilla in Breda”

Posted by RRC

Bij gebrek aan actiefoto's uit Breda werd uw web beheerder deze keer verrast met deze prachtige beeltenis van een hond met rugbybal langs en aan de lijn.

Na de overvloedige regen afgelopen week (opnieuw) was de aanvang van de wedstrijd in Breda deze zaterdag om 11.00u. En als je dan in de geestelijke en lichamelijke voorbereiding de dag ervoor even naar de reistijd kijkt, ben je op een droge zaterdag ochtend opeens te vroeg. Niet getreurd, het clubhuis van BRC was open en warm (dat schijnt echt te kunnen) met allerlei hapjes waar ook gelijk gretig gebruik van werd gemaakt. Brabantse gastvrijheid in optima forma. 

De spanning voor de wedstrijd werd door een verder niet bij naam te noemen rugby moeder ernstig opgevoerd, want deze kwam er bij binnenkomst achter, na een vraag van de technische staff hieromtrent, dat zij de tas met de wedstrijdshirts had vergeten. Gelukkig kon zij, zoals natuurlijk alle vrouwen, na kort telefonisch contact, terugvallen op een man, in deze ook haar man, want die had de tas met wedstrijdshirts, met een juiste vooruitziende blik, (blijkbaar als gevolg van jarenlange echtelijke ervaringen), en dus anticiperend op de vrouwelijke vergeetachtigheid, de tas met shirts de avond ervoor al in de kofferbak gezet. Dank Bjorn vader van Julian. ;-).

De warming up in de wedstrijdshirts verliep prima. De mannen waren gefocust. 

Eerste helft begon. Vrij snel werd duidelijk dat de teams aan elkaar waren gewaagd. RRC hield de verdedigende lijn zeer goed. Wat zo langs de lijn opviel was dat bij de coaching van BRC een oude bekende (ex Roosendaal), liep, die ondanks alle jaren, helaas nog steeds niet door heeft dat de lijnen van het veld er niet voor niets liggen, en die bovendien zicht- en hoorbaar diverse beslissingen van de BRC ref bekritiseerde. Beetje rugby ongebruikelijk. 

Maar de RRC mannen trokken als TEAM vandaag met open vizier ten strijde. Heroïsche tackles gezien en door een break werd er door RRC net voor half time een try met benutte conversie gescoord. Wat opviel was dat de ruimte bij een spelhervatting, wat normaliter door een ref goed wordt bewaakt, toch wel wat korter was dan wat gebruikelijk is. Misschien gaf er telkens ergens een lokale tuinkabouter de 10 meter aan. De hartslag was langs de kant tijdens de eerste helft door de wedstrijd spanning opgelopen naar 440. Want tsjonge jonge wat een strijd. In de paar minuten rust weer enigszins rustig geworden en daar heb ik zo mijn middelen voor wat met nicotine te maken heeft. Hierover later meer.

Tweede helft begon met net zoals de eerste helft, met veel druk vanuit BRC. Of er een gesprek tijdens de rust met de op het oog overspannen coach van BRC en de ref plaats heeft gevonden, geen idee, maar als er 40 keer in de tweede helft is gefloten en daarvan dan 38 keer tegen RRC, dan klopt het ergens niet. Ook knockons gezien bij de tegenstander waar dan niet zo scherp voor werd gefloten. En de coach van BRC die bij een aantal gelegenheden zich steeds vreemder begon te gedragen. Blijf gewoon uit het veld en blijf van de bal af en sta niet zo te schreeuwen zou ik willen zeggen. Jammer en onnodig. BRC doet zichzelf hiermee ernstig tekort. Misschien zijn nicotine pleisters een oplossing, gezien mijn persoonlijke ervaringen met dit goedje. En plak er dan ook een op de mond zou ik willen voorstellen. 

Dat klinkt, nu ik voorstaande nog eens rustig nalees, als een gefrustreerde verliezer. Dat is echter niet zo. Samen met de andere meegereisde harde kern ben ik waanzinnig trots op de geleverde strijd. Ik heb vandaag  alle RRC Cubs spelers boven zichzelf zien uitgroeien. Er is niet een speler van de dag, maar dat waren ze allemaal. Niemand verzaakte. Dat er dan met een paar puntjes verschil niet winnend werd afgesloten is jammer, maar niet meer dan dat. De revanche (is geloof ik Frans dus dat zal de coach van BRC ook begrijpen) is thuis in het nieuwe jaar. Iets om in de agenda te zetten en te onthouden. Want van BRC hoeft niet verloren te worden. Ze speelden, goed daar niet van, maar zonder allerlei fratsen langs de lijn en een goede ref zal het nog spannender, maar dan wel op gelijke sportieve gronden worden. 

Nog nagloeiend van de wedstrijd het Brabantse land verlaten wetende dat het officiële wedstrijd schema pas weer in januari doorgaat. Wel een mooie RDD toernooi dag in het verschiet en veel trainingen tot de volgende officiële wedstrijd om de inmiddels gelegde rugby basis verder uit te breiden. Dus blijf vooral allemaal  trainen, en wat mij betreft zijn tweede kerstdag en 31 december en 1 januari ook prima dagen om door te gaan. Lekker rustig op het veld. Iedereen heeft vandaag wel kunnen zien waar dit trainen allemaal toe leidt. Het zelf vertrouwen is groeiende, balhandling mag nog beter, persoonlijke foutjes moeten er nog uit, maar rugby technisch begint het erop te lijken. Nu nog een keer een volledige groep bij elkaar zien te krijgen want blessures en ziekte maken de spoeling telkens wel wat dun. 

Tot in het nieuwe jaar, uw immer opgewekte schrijvende rugby ouder(e)

Login