Rotterdamse Rugby Club
25jun/17Off

RotterDame schittert op North Sea beach rugby

Posted by Mojgan Noushazar

Een klein weekje na Ameland, staat ons eigen Lindsey weer op het zand te schitteren. Dit keer onder de noemer ALS/Springbokbar ladies. Een 5's selectie van Nederlandse dames, onder leiding van RRC'er Cam'ron Stewart.

Gisteren hebben ze in al hun wedstrijden de winst behaald. Lukt dat ze vandaag weer en kunnen ze zich kampioen noemen?

Wil je deze dames en onze Lindsey in actie zien, dan kan dat vandaag nog op de 2e dag van North Sea beach rugby in Scheveningen. Succes Lins!

 

21mei/17Off

RRC 1 redt het niet tegen de Hookers

Posted by RRC


In de twee wedstrijden waar promotie/degradatie Ere-Eersteklasse op het spel stond bleken de Hookers net een maatje te groot voor de Rotterdamse mannen die beide wedstrijden keihard hebben geknokt voor hun kansen maar helaas hun meerdere moesten erkennen in de Hookers. De 6 jaar Ereklasse ervaring van de Hookers was uiteindelijk doorslaggevend aangezien Rotterdam toch net wat ervaring mist in dit soort wedstrijden. Vooraf was er zeker hoop gezien het feit dat het vorige week in Rotterdam een behoorlijk gelijk opgaand duel was. Dit in tegenstelling tot vandaag waar er bij Rotterdam veel fout ging en de RRC eigenlijk nooit in de wedstrijd kwam. De 30-8 eindstand was dan ook allerminst geflatteerd.

Onze mannen mogen ondanks dat deze missie helaas mislukt is, toch terugkijken op een zeer geslaagd seizoen met heel veel ups en ook zeker wat downs maar deze waren gelukkig zwaar in de minderheid. Volgend seizoen is Rotterdam zeker weer één van de kandidaten om bovenaan te eindigen in de Eerste klasse en daar gaan we dan ook voor natuurlijk.

Mannen, bedankt voor al jullie tackles, rucks, mauls, breaks, scrums, tries, kicks en onvoorwaardelijke inzet dit seizoen en ik weet zeker dat ik namens alle supporters mag zeggen dat we trots op jullie zijn en hebben genoten van (bijna) alle wedstrijden.

Nu maar eens gaan bedenken wat we met al die vrije zondagen gaan doen.  Iedereen een hele fijne vakantie toegewenst, tot volgend seizoen en voor de dames en heren die volgende week op trip gaan, heel veel plezier.

Foto's René Ladenius

Foto's Wilco Boot

11mei/170

Aanstaande zondag RRC 1 – Hookers 1

Posted by RRC

Geëtiketeerd als: Geen reacties
9mei/17Off

Rotterdames kampioen 2e klasse 2016/2017: Sideline point of view

Posted by Mojgan Noushazar

(Fotocredit: Wilco Boot)

David:

Daar was die dan de laatste competitie wedstrijd URC thuis. Maar voor dat ik met het verslag begin een soort van voorwoord. Lang geleden ben ik begonnen met het spelen van Rugby bij RRC, een klasgenoot had al talloze malen gevraagd om een keer mee te trainen. Zo gezegd zo gedaan. Na een paar keer trainen, zou ik voor het eerst gaan spelen tegen RCC in Roosendaal. Toch liep het anders, ik moest met de tegenstander mee spelen en na 15 minuten ging ik er af met een lichte hersenschudding en een ijsbeentje. Waar menig persoon zou afhaken, ging ik door en zo startte mijn 33-jarige rugby carrière. Terugkijkend hierop zie ik zoveel parallellen die samen stromen in en rond ons team en in het bijzonder deze wedstrijd. Zo is voormalig trainer van de dames Michael Patrick ook mijn trainer geweest, Cam'ron mijn teamgenoot en de referee van de wedstrijd mijn oude tweede rij maatje! Na de zwaar bevochte overwinning op de Lions stond vandaag URC op het menu. Het moeilijkste moment van de coaches is weer aangebroken: wie speelt er en waar! Een selectie van 26 speelsters om uit te kiezen een ware droom en nachtmerrie tegelijk.

Maar door een te kort aan speelsters aan de zijde van Utrecht konden wij iedereen laten spelen.
De stemming was ontspannen en iedereen gefocust op wat komen ging. We moesten ze vooral niet onderschatten, zeker niet hun voorwaartse spel wat bij heel URC altijd erg solide is. En in de tweede plaats er 4 sterke Rotterdames mee streden aan hun kant(later in de wedstrijd zelfs 6). Nee winnen zouden we, maar met mooi spel dus kwaliteit boven kwantiteit!

Ondanks het scoreverloop bleef URC overeind staan en bleven rugby spelen. De Rotterdames vonden keer op keer de gaten in de Utrechtse verdediging en zo waren er ruches van Carola en Lindsey over grote delen van het veld richting de try line van de tegenstanders. Ook zagen we dat speelsters mee door braken en support liepen links en rechts van de bal draagster. Verder liepen de Tigers uitstekend, werden op snelheid genomen en werd er met pick-up and go goed gecommuniceerd. De Rotterdamse speelsters aan de URC kant waren op dreef. Zo hadden Emma en Carola knap last van Laura die de nummer 9 positie bij URC op zich had genomen, maakte Mirjam in eerste instantie een try-saving covertackle op Lindsey en nam Leonore uiteindelijk als fly half de regie over van de Utrechtse lijn en met Queeny naast haar konden ze nog gevaarlijke breaks maken. Ook Isabel, Mos, Claire en Debbie zetten zich voor de volle 100% in. Daarvoor dank!

Na het laatste fluitsignaal werd het vieren van het kampioenschap nog eens dik overgedaan. Team Davice hebben diverse mensen al persoonlijk en publiekelijk bedankt maar bij deze willen we dit nog eens doen. Allereerst alle teams en coaches van de 2de klasse zuid voor alle spannende en leuke wedstrijden, de grondleggers van het dames rugby bij RRC the Mother Ruggers, alle coaches die ons vooraf gingen zoals Michael Patrick, Cam'ron Stewart en niet te vergeten Bjorn Buijing, onze Te(e)s de teammanager, Ruben onze H2O manager, Rudolf de medic en hulptrainer (en nog meer ), Wilco onze huisfotograaf, alle supporters en natuurlijk ons geweldige team de Rotterdames. Met zijn allen zijn we 1 grote Rugby familie en stuk voor stuk belangrijk voor het behaalde succes en daarom ons devies VOOR ELKAAR, MET ELKAAR!

Fabrice:

Ik ben als rugbyspeler opgeleid in Frankrijk, in Suresnes om precies te zijn. Ik heb toen de tijd als senioren op 2e en 3e nationale niveau gespeeld. Ik ben ook finalist van het Franse kampioenschap geweest op dit niveau. Ik heb verder gespeeld in Nederland bij Etten-Leur en Dordrecht en ben trainer geworden.
Over zondag heb ik weinig te vertellen over de wedstrijd, behalve dat ik veel respect heb voor onze tegenstander die kwam opdagen ondanks alle blessures die hun team toch hadden verzwakt. Hulde aan hun moed en vechtlust.
Kampioenen waren we al een week eerder geworden in Eindhoven maar kampioen thuis moesten we nog worden. Dit was weer een belangrijke mentale drempel waar wij overheen moesten om nog verder te groeien… Het weten dat je het kan is leuk, maar het laten zien is nog beter. De lichaamstaal van onze speelsters, de emoties die uit kwamen bij jonge en ervaren speelsters aan het einde van deze 2 wedstrijden spraken voor zich…een mooie mix van vreugd, ongeloof, trots en toch bevestiging…zoiets van “fuck we hebben het wel geflikt…zie je toch dat we het kunnen !!!”. Ik heb hier enorm van genoten en was zelf soms overrompeld van de emoties en de tranen van de Dames.
Voor mij staat het volgende vast : deze titel en promotie zijn ons niet cadeau gegeven. Dit is het resultaat van het hard werk op en buiten het veld. Deze groep, spelende en niet spelende Dames, en alle mensen die bij betrokken zijn geweest hebben deze overwinning keihard verdiend. We zijn fysiek, technisch, en vooral mentaal op individueel niveau en als groep gegroeid, en ik ben persoonlijk trots en dankbaar dat ik hier aan heb mee kunnen werken…ik ben trots op onze groep !

Ruben:

“Galary play Rotterdames in slotstuk competitie”
Op papier viel er deze week eigenlijk niets meer te behalen. Het kampioenschap was een week eerder met een draak van een wedstrijd veilig gesteld. De opdracht voor deze wedstrijd was even zo goed glashelder: Volgas gaan! Niet alleen omdat de meiden dat dit hele seizoen al hebben gedaan (met of zonder botbreuken/kneuzingen), maar natuurlijk ook ter voorkoming van blessureleed. Tja, rugby kan je simpelweg niet op 80% brengen. En niet in de laatste plaats om het grote aantal toeschouwers rijkelijk te trakteren. Welnu, die opdrachten zijn voor eigen publiek uitmuntend uitgevoerd. Inderdaad ondanks dat de tegenstander mocht beschikken over een fors aantal van onze spelers en zeker niet de minste. Er mag met 13 try’s en zelf de nul gehouden met recht gesproken worden van een walkover. De ene try was nog mooier dan de ander, de scrum stond als een huis, rucks werden stevig opgezet, de voorwaartsen beukten de weg vrij voor de creatieve en snelle lijn. Wat wil je nog meer!? Eindstand 67-0. Dat betekent overigens niet dat het allemaal moeiteloos verliep. Want ook tijdens dit soort wedstrijden kan je het toch nog laten liggen. En dan stap je met een heel ander gevoel het veld af. Maar niets van dat. Er is hard geknokt. De ware kampioen heeft zichzelf laten zien!

Er is de afgelopen week veel aandacht geweest voor spelers, oud-spelers, geblesseerden, voormalige trainers, die bloed, zweet en tranen hebben geïnvesteerd in de lange weg die tot dit kampioenschap heeft geleid. Daar is vanuit het hele team en iedereen er omheen respect voor getoond en eer betoond.
Ter aanvulling wilde ik graag met een enkel woord nog eens bewondering uitspreken voor ook de recentere en zelfs nieuwe aanwinsten, die zich in een belachelijk tempo hebben ontwikkeld. Het team is mede daardoor over de hele linie gegroeid. En het mooiste is, dat er met deze teamspirit nog ruimte is voor groei voor alle spelers en het collectief. Als die ruimte komend seizoen ook nog eens alvast een stukje wordt benut, kan het nog een bijzonder interessante competitie gaan worden!

Het is mij persoonlijk ronduit een grote eer geweest om dit seizoen deel uit te mogen maken van deze groep en te zien hoe jullie wekelijks met elkaar en voor elkaar velden en tegenstanders verslinden. Ik ben met recht onder de indruk van wat jullie presteren en verbijten. Jullie hebben mij een welkom gevoel gegeven en een plekje in het grote geheel. De drive om geen wedstrijd te missen en jullie geen druppel water te onthouden, is het natuurlijke gevolg van wat jullie uitstralen.

Waternimf
Wotm: Noa

Wotm tegenstanders: Alle Rotterdames

Tasje" Eerste Try voor Rotterdames": Irene

Next match: friendly vs Ierse dames "Shannon" komende zaterdag rond 13.00/14.00 uur

Voor foto's Wilco Boot klik hier

Voor foto's Noa klik hier

 

1mei/17Off

Lions for breakfast, beer for lunch

Posted by Mojgan Noushazar

(Fotocredit:Wilco Boot)

De Rotterdames kampioen, veel trotser kun je als captain denk ik niet zijn. Wij hebben deze tocht gezamenlijk afgelegd, voor elkaar en met elkaar! Iedereen die meeging op de weg naar het kampioenschap weet hoe intens dit was. De hoeveelheid uren die we hierin hebben gestopt, de blessures die er onderweg zijn gevallen, dat we altijd op ons allerbest moesten zijn, maar vooral hoeveel we allemaal van elkaar zijn gaan houden. Natuurlijk waren we voor dit seizoen ook al liefhebbende teamgenoten, maar dit seizoen heeft meer van ons gevraagd dan ooit.
Het klinkt cliché, maar we hebben letterlijk gehuild, gelachen, geschreeuwd en gezongen. All the way to the top!

Ik wil jullie graag ‘kort’ meenemen op deze tocht. Omdat jullie nu dit verslag lezen hebben jullie ons geholpen in deze tocht, door jullie interesse en support krijgen wij meer kracht!
Dit team begon ooit als de ‘Motherruggers’, de moeders die naast hun kids ook graag wilden shinen op het veld. Sinds die tijd hebben de moeders het team uitgebreid tot een vaste groep. Ze hebben niet alleen meer dames gevonden, maar ze hebben hun kennis en kracht gedeeld. Dankzij deze moeders staan wij hier nu (ook nog samen met een aantal van hen) op de eerste plek.
Dit seizoen is het eerste jaar dat wij onder de naam Rotterdames speelden. Onze ambitie werd voorafgaand al besproken, wij wilden dit jaar een mooie plek in de top 3 bemachtigen. Nog niet eerder hadden wij onze ambities zo uitgesproken en nog nooit eerder wilden wij allemaal hoog eindigen.
We kabbelden rustig door de eerste weken van de competitie totdat wij onszelf winterkampioen benoemden aan het einde van 2016. Een term die niet wordt gebruikt in de tweede klasse, maar wij stonden al een paar weken op de eerste plek dus hadden we deze naam wel verdiend vonden we!

Vooral na de winterstop werd het echt spannend, want onze tegenstanders hadden bewezen dat ze steeds sterker werden en ze zijn echt enorm gegroeid. We wonnen niet meer zo makkelijk als eerder of we wonnen zelfs helemaal niet meer. Toen we de eerste plek verloren wisten we allemaal dat onze ambities waren veranderd, het kampioenschap was nu zo dichtbij! De afgelopen maanden hebben we alles ingezet om onze tegenstanders te verslaan voordat ze nog beter werden.
Wij zijn echt allemaal zo trots op de groei die onze tegenstanders hebben gemaakt, we hebben het heel vaak over jullie gehad en menig wedstrijd werd gevreesd. Als wij het seizoen niet zo sterk hadden gestart had de eindscore er waarschijnlijk heel anders uitgezien. We vinden het jammer dat we jullie volgend seizoen niet meer tegenkomen.

En dan nu eindelijk de wedstrijd van 30 april, de titanenstrijd tegen Eindhoven! De Eindhovense Lions waren niet verlegen om de tweede of soms zelfs de eerste plek in te nemen en deze wedstrijd was erop of eronder. De zenuwen voor deze wedstrijd waren al weken eerder begonnen, ondanks dat we niet mochten speculeren over het bemachtigen van de eerste plaats.
De Rotterdames waren al veel te vroeg in Eindhoven. Tijdens de warming-up werden de gaten in het veld nog even gedicht en kwamen de eerste zonnestralen naar boven. Dat het zo warm zou worden hadden we niet allemaal verwacht.
De eerste kick werd genomen en de focus stond aan bij beide teams. De eerste harde tackles gaven aan dat dit een zware pot zou worden. Door de druk van beide teams kon niemand doorbreken, tot de Lions de eerste try van de wedstrijd maakten. Vol ongeloof keerden we terug achter de tryline, waar de knop direct werd omgezet en waar wij besloten dat het zo niet ging gebeuren!
Het gas ging open en we vonden elkaar op het veld. Uitstekend teamspel zorgde voor 3 Rotterdamse try’s.
Daarna werd het echt gevaarlijk, want we wisten dat de Lions nu zochten naar wraak. We wisten dat we alles potdicht moesten houden, want spelen kunnen ze zeker wel. Na enkele pogingen over links en enkele pogingen over rechts werden er een aantal penalty’s uitgedeeld voor de ‘iets te gemotiveerde speelsters’ en na een paar scrums was het moment helaas daar. Eindhoven had onze tryline gevonden en de langste speelster werd ingezet om haar arm zo ver mogelijk uit te rekken. Met de vingertoppen op de bal raakte ze net de tryline aan en stond Eindhoven na direct nog een try daarna voor op Rotterdam.
Maar Rotterdam was voor de winst gekomen en na een werkelijk fantastische try op de rechterhoek van het veld stonden wij weer voor, met maar 3 kleine punten.
Toen de Ref ons vertelde dat het de laatste actie zou zijn poepten we allemaal een beetje in onze broek geloof ik. Er werd hevig met elkaar gecommuniceerd en iedereen wist precies wat er van hen verwacht werd. Onze lijn blijft dicht! Na een scrum van Eindhoven werd de bal halverwege hun lijn geripped en maakte onze Carola de beste keuze ever door de bal direct uit te kicken: Rotterdames kampioen!!!

Al het harde werk van de afgelopen jaren werd gisteren beloond. En omdat dit niet in één jaar is bereikt willen wij graag de coaches bedanken die ons hier naartoe hebben geleid.
Lieve MP, Bjorn en Cam; bedankt voor al het harde werk van de afgelopen jaren. We hopen dat we jullie ook trots hebben gemaakt.
En uiteraard onze huidige coaches Davice (David en Fabrice); bedankt voor al jullie inzet, liefde en het geloof in ons team!
Onze sterren langs het veld: Tees, Rudolf en Ruben; zonder jullie hadden wij hier niet gestaan! En dank je Wilco, dat je door weer en wind geweldige foto's heb gemaakt.

Het moeilijkste vind ik dat we onderweg heel wat blessures hebben opgelopen en dat een aantal dames om verschillende redenen niet mee konden spelen. Onze teamgenoten die zo hard met ons hebben gevochten, maar deze wedstrijd niet op het veld stonden delen op een andere manier mee in de vreugde. Maar zonder hen waren wij nergens en het blijft nog steeds één team! Ik hoop echt dat iedereen snel weer geneest zodat wij samen kunnen genieten van de eerste klasse.

Ik heb het record gehaald voor langste verslag ooit, dus dat is ook weer voltooid.
Wij hebben de beste supporters van heel de wereld! Vier het kampioenschap met ons mee tijdens en na onze laatste wedstrijd op 7 mei. Het bier zal rijkelijk vloeien.
Happy Cappy out!
Wedstrijdverslag: Emma
Wotm aan onze kant: Caitlin
Prijs van het wekelijks veranderende tasje, met de naam: ‘Zie je, je bent nog niet te oud!’ is Mos
Wotm door de tegenpartij: Claire
Volgende en tevens laatste wedstrijd: 7 mei om 13:00 uur thuis bij RRC!

Voor foto's Wilco klik hier
Voor foto's Noa klik hier

30apr/17Off

RRC 1 pas in tweede helft op stoom

Posted by RRC


Rotterdam begon de laatste wedstrijd van het reguliere seizoen uit bij de Oysters niet erg overtuigend en hoewel er voor beide teams niets meer op het spel stond, had Rotterdam nog wel iets goed te maken aangezien de thuiswedstrijd in december onnodig met 12-18 verloren was gegaan. De Oisterwijkers profiteerden prima van het feit dat ze met de wind in de rug speelden en door de bal regelmatig te kicken werd er telkens veel terrein gewonnen. Gevolg hiervan was een 15-12 ruststand in Brabants voordeel.

In de tweede helft stelde Rotterdam direct vanaf de start orde op zaken door met veel pressie te spelen en kwam de ploeg als herboren voor de dag. De tries volgde elkaar in rap tempo op en de Oysters stonden hierdoor al vrij snel op een ruime achterstand. De zege kwam dan ook niet meer in gevaar en werd het toch nog een mooie middag.

Rotterdam gaat zich nu voorbereiden op de twee belangrijkste wedstrijden van het seizoen tegen zeer waarschijnlijk RC Amstelveen om promotie naar de Ereklasse af te dwingen.
We beginnen met een thuiswedstrijd op zondag 14 mei en de return volgt een week later.

Eindstand Oisterwijk Oysters 1 - RRC 1: 20-45 (tries: John 2 x Joel 2 x Tom 2 x en Sebastiaan)

Foto's René Ladenius

Login