Respect, Discipline en Kameraadschap

Beste Rugbyliefhebber

Respect, Discipline en Kameraadschap: drie belangrijke kernwaarden die onze sport uniek maken. Drie kernwaarden die het rugby in Nederland uitzonderlijk maken als sport.

Een cultuur of kernwaarde kan alleen duurzaam zijn, als we er trots op zijn en deze werkelijk beleven, alsook uitdragen. Dit kan enkel als we elkaar wijzen op gedrag dat niet binnen deze waarden past. We passen dit gedisciplineerd toe op en naast het veld.

In het huidige tijdperk, waar alles publiekelijk gemaakt kan worden op social media, hebben we allen een nog grotere rol in het bewaken van deze kernwaarden, ook in onze gemeenschap zien we dergelijke gedrag. We verwerpen dan ook stellig negatieve posts en uitspraken op social media over spelers, clubs en scheidsrechters.

post

Een IJ(S)zersterke wedstrijd van de Rotterdames

Na een korte winterslaap van anderhalve maand, mochten we eindelijk weer beesten op het rugbyveld. Omdat zowel de velden van Oemoemenoe als RRC bevroren waren, verwelkomende Hoek van Holland ons bij hun thuis.

Zo koud als kaalgeschoren schapen, kwam iedereen gekleed in (meerdere) thermoshirts het veld op (zelfs Anne en Laura, dat zegt wat!). We waren vastberaden om niet van een koude kermis thuis te komen. En dit was te merken; de eerste 20 minuten stonden we vurig te spelen. Er werd nog nét niet gezongen: “The cold never bothered us anyway”.

Binnen 3 minuten na de kick-off kreeg Noa, na enkele korte popjes, de bal en kon er omheen sprinten waardoor de eerste try een feit was. Het ijs was gebroken…

Het duurde niet lang voordat de tweede kans zich voordeed. Na een penalty in ons voordeel, NOT 10 en een paar meiden die flink door de linie heen stampte, wisten we binnen één minuut 80% van het veld te overbruggen. De bal werd vervolgens wijd gespeeld naar de rechterhoek waar Emma een try drukte na mooie offloads van Kaisla en Justine.

Het was alsof de tegenstander onbeslagen ten ijs kwam, want direct na de kick-off, kon Noa haar tweede try van de wedstrijd drukken. Waarmee de score na 10 minuten spelen op 19-0 terecht kwam. We stonden goed te verdedigen; ondanks twee penalty’s tegen kwamen ze niet voorbij onze 21-lijn. Kaisla wist zelfs de bal terug te stelen. Maaike maakte vervolgens ook nog een mooie run, alleen die poging vroor na een paas richting Justine vast.

Na de eerste 20 minuten sloeg het weer om. Oemoemenoe zette sterk de aanval in en dat betaalde zich uit. Na een line-out bij onze try line werd er een Maul gevormd. Deze werd goed verdedigd, en kende weinig beweging. De bal verlaat de Maul en via pick-up en go’s weet Oemoemenoe te scoren. Het staat 19-7.

Er vind een leuk potje rugby plaats met veel steals aan beide zijdes. Totdat Kayleigh een break wist te vinden en bijna voor een try zorgt. Gelukkig fluit de scheids in ons voordeel en kregen we een penalty; Kayleigh drukt de bal alsnog en het staat 24-7.

Oemoemenoe had beduidend meer balbezit en stond ook sterker in de scrum. We bevonden ons op glad ijs. Uiteindelijk wisten ze via de zijkant er doorheen te bonken, en scoorde ze een try (24-12). Dat lieten we niet in de kouwe kleren zitten. Noa sprint op tijdens de kick-off en weet direct de bal te stellen voordat die ook maar gevangen kan worden. Een mooie actie om de eerste helft mee af te sluiten.

In de tweede helft start het wat rommelig: het kan vriezen en het kan dooien. Rotterdames profiteerden van de slechte passes van Oemoemenoe, terwijl Oemoemenoe fel in de rucks de bal keer op keer wist te stelen. Beide teams had dus onnodig balverlies. Gelukkig herpakte de Rotterdames zich en wist Justine een try te scoren nadat de bal netjes werd uitgespeeld. Ook deze conversie wist Justine te maken waardoor het 31-12 staat.

De voorsprong werd groter door een prachtige actie aan de blindside van de scrum, waarbij Emma de tegenstander wist te trekken, ruimte creëerde voor Laura, een inside pass gaf naar Laura, die wist te scoren. De communicatie en samenspel was on-point!

Dit was niet de enige mooie actie die het benoemen waard is: Jessie weet via de zijlijn met 3 hand-offs alsnog de bal naar Rianne af te passen waardoor er flink wat meters gewonnen werd. Ook Kaisla wist vanaf de halfway door te breken en zo te scoren; het staat 43-12.

De laatste 15 minuten werden weer eventjes billen knijpen. Beth maakte een try-saving-tackle maar raakte hierdoor wel geblesseerd. De tegenstander wist alsnog de try-line te bereiken middels pick-up-and-go’s: maar daar was dan een held up! De bal werd niet goed uitgespeeld tijdens de goal line drop-out. Na een scum op de 5-meter, werd er een Maul gevormd door te tegenstander die opnieuw ijsvast staat. Wanneer de bal in de lijn gespeeld werd wist Noa het opnieuw te stelen en maakt het 50-12 na succesvolle conversie van Justine.

Dit was ook direct de laatste actie van Justine: een headbump tussen Maaike en Justine zorgde ervoor dat ze beide moesten wisselen. Eén kwade dag maakt de winter niet. Er volgt snel weer een try door Noa met een Conversie door Celine (57-12).

Jesse ontving een wurggreep van een tackle waardoor de Nr 3 van Oemoemenoe terecht een gele kaart voor een hoge tackle in ontvangst nam. Er was gelukking geen kou aan de lucht.  Jessie leek er heet noch koud van te worden en speelde weer vrolijk door.

De laatste aanval werd ingezet. Klaske pakt na een tackle de bal weer op, maakte een mooie run, maar verloor haar footing na een tap tackle. Celine wist het af te maken en scoorde nipt in de hoek. De uiteindelijke score was 62-12.

Voor Demi was het haar eerste wedstrijd; maar ze was absoluut geen Bambi op het ijs. Op zowel de Flanker als Hooker positie heeft ze heerlijk staan spelen, en is terecht benoemd tot Queen (Elsa) of The Match.

WOTM: Demi
WOTM tegenstander: Noa

post

Matig begin, sterk midden, jammerlijk eind

Na de eerste 2 wedstrijden gewonnen te hebben, mochten we zondag het veld weer betreden, dit keer weer op ons thuisveld op gras (hoera!). Tijdens de warming-up bleek dat onze tegenstander, de Foeste Meiden, maar met 11 spelers was, omdat aanvullen geen optie was betekende dit dat we 11 tegen 12 gingen spelen.

Vroeg in de wedstrijd werd al duidelijk dat onze tegenstanders al erg bekend waren om met zo weinig spelers te rugbyen. Aan onze kant was duidelijk dat we moeite hadden met deze improvisatie, we kwamen maar niet aan ons game plan toe en het was net effe te chaotisch. Daarentegen stonden de voorwaartsen met zijn 6en fantastisch te rammen in de scrum, deze waren loodzwaar maar mét resultaat, we wonnen ze allemaal! We gingen met een kleine tegenstand de rust in, 0-7.

Na de rust wisten we opeens elkaar en de gaten te vinden; in een tijdsbestek van 20 min werden er 4 (!) tries door ons gedrukt en daar hadden de Foeiste Meiden geen antwoord op. De backs wisten mooie breaks te maken en voorwaartsen kregen het voor elkaar om zichzelf (en de bal) door de kleinste gaten te duwen. Een speciale vermelding voor Noa die in haar 1e wedstrijd gewoon even een try drukt. Helaas voor ons wisten de tegenstander zich na deze 20 minuten te herpakken en begon nu try na try te drukken. Dit was een beetje matig want uiteindelijk kwamen we net 2 punten te kort en konden we de winst net niet binnenhalen, eindstand: 22-24.

Al met een al was dit zeker een spannende wedstrijd en hebben we hard voor elkaar gewerkt. Ook hebben we genoeg punten om aan te werken voor onze volgende wedstrijd op 5 november (komt dat zien mensen!)

WODM Rotterdames: Kaisla
WODM Foeiste Moiden: Noa

post

Rotterdames boeken een nipte winst in Groningen, na zware strijd

Lieve fans aan het thuisfront, achterblijvers en vakantiegangers,

Met degradant Lady Bears uit Groningen van de eerste naar de tweede klasse, hadden we weer een verre tegenstander erbij in de competitie. Met goede moed vertrokken we in alle vroegte vanuit Rotterdam. Kleine hiccup: de elektrische bus was niet voldoende opgeladen. Met een oplaadstop van 45 minuten moesten we de tegenstander bellen om de kick-off iets te verlaten. We hebben een paar vrachtwagenchauffeurs en voorbijgangers bij het tankstation verblijd door alvast om te kleden bij de laadpaal, te tapen en te vlechten. We waren klaar om vanuit de bus het veld op te rennen!

We zagen er vast en zeker imposant uit, want eenmaal aangekomen op het veld trok de tegenstander de eerdere goedkeuring -dat Kaisla mocht spelen zonder clearance- terug. Frustraties alom. Aan Klaske de schone taak, in afwezigheid van Emma, het team positief op te peppen en te focussen op de wedstrijd.

De eerste 30 minuten leek er weinig beweging in de wedstrijd te komen. Het spel lag vaak stil door pijntjes en kwaaltjes met name aan de kant van Rotterdam. Geen van beide teams kwam echt in de buurt van een 22. En dan is daar toch ineens een mooie break van Justine om een try te scoren en de conversie te verzilveren! Enigszins opgelucht gingen we de rust in.

Over het algemeen had Rotterdam het meeste balbezit en waren Lady Bears fel en gretig in de rucks, maar maakte ze ook geregeld knock-ons, wat weer leidde tot veel scrums. De laatste weken is er veel getraind op scrums, wat goed zichtbaar was in deze wedstrijd. De Rotterdames dicteerde met een lage scrum. Met een nieuwe en geïmproviseerde opstelling in de lijn, moesten de backs het vooral hebben van simpele looplijnen en sterke lopers. De verdediging stond aan beide kanten als een huis. 15 minuten in de tweede helft betrapte de Lady Bears ons eindelijk op een foutje in het verdediging en te laat shiften, waardoor ze konden scoren. De kicker kreeg hem niet tussen de palen, dus het bleef 5-7.

De wedstrijd begon zijn tol te heffen met blessures bij inmiddels Jessie, Laura en Claire. Met nog 20 minuten te gaan en geen wissels, mocht Kaisla toch het veld opstappen om de wedstrijd met 15 tegen 15 te kunnen voortzetten. En hoe! Ze liet zich meteen gelden met een aantal mooie breaks op de wing. Deze verse energie konden we goed gebruiken. Een kwartier voor tijd wist Justine weer een mooie break te maken en een try te scoren. Ook de conversie was raak: 5-14.

Lady Bears was nog niet van plan om op te geven en zette meteen goed druk. Ze maakte slim gebruik van een communicatiefout (of was het de vermoeidheid?) in onze verdediging om weer te scoren. Dit keer wel met conversie: 12-14.

Last play en een penalty voor Rotterdam recht voor de palen ca. 20 meter van de tryline van de Lady Bears. Er volgde onderling een lange en heftige discussie wat te doen. Justine pakte de kicking tee op, om nog eens voor 3 extra punten te gaan. Deze bal haalde het helaas niet. De Lady Bears verprutste het vervolgens met een knock-on en daarmee eindigde deze lelijke wedstrijd in een goede afloop voor Rotterdam. We mogen trots zijn op onze strijdlust en het winnen van onze twee competitiewedstrijd dit seizoen!

Komt dat zien bij onze volgende wedstrijd: zondag 8 oktober 13.00 uur thuis tegen de Foeiste moiden.

Groetjes uit Groningen

WOTM Rotterdames: Abby
WOTM Lady Bears: Justine

post

Phila Bitterhout fluit zijn eerste internationale wedstrijd

Onze nieuwe aanwinst Phila Bitterhout (coach en trainer van RRC 2 en bondsscheidsrechter in Nederland) heeft gisteren in Kopenhagen zijn eerste officiële internationale wedstrijd geleid als scheidsrechter.
De interland Denemarken-Andorra, gespeeld in de Rugby Europe Conference poule eindige in een 36-8 overwinning voor het thuisspelende land. Uiteraard is heel de Rotterdamse Rugby Club trots op deze mooie mijlpaal en hopelijk volgen er nog veel meer internationale wedstrijden voor Phila.